Archive for December, 2007

અમદાવાદ, ફિલ્મ-સિનેમા અને બાયોસ્કોપ

*

અમદાવાદની ગલી-શેરીઓમાં આજે તેમને શોધું છું.

નથી દેખાતાં બાયોસ્કોપ, નથી દેખાતી ફિલ્મની લારી.

“બાયોસ્કોપવાળા ફરતા સિનેમાગૃહ”ની લારીની વાત ફરી કરીશું. આજે યાદ કરીએ બાયોસ્કોપને.

સાડા ચાર દાયકા ઉપરનો સમય. લગભગ પાંચ દાયકા સમજો ને!

નવા રૂપરંગ સજતું અમદાવાદ. નવા વિકસતા પરા – નવરંગપુરાસ્ટેડિયમ વિસ્તારના ખોળે બાળપણ.

ત્યારે થિયેટર – સિનેમા ગૃહ માત્ર શહેરના કોટ વિસ્તારમાં જ.

આજના અમદાવાદનો ધમધમતો આશ્રમ રોડ કોરોકટ હતો. ન નટરાજ, ન શિવ, ન શ્રી થિયેટર. અરે! હજી લાલ દરવાજા વિસ્તારનું રૂપાળું રૂપાલી થિયેટર પણ બન્યું ન હતું. આજની જેમ રોજ ફિલ્મ દેખાડતું ટીવી તો હજી આવ્યું જ ન હતું.

અમારું મનોરંજન કરવા મહિને- બે મહિને એકાદ વાર એક હિંદીભાષી બાયોસ્કોપવાળા કાકા આવતા.

હાથમાં ડમરુ. માથે પાઘડી ઉપર બાયોસ્કોપનો બોજ.

ડમરુ વાગે ને મીઠી હલકે અવાજ નીકળે: “નિગાહ રખકે દેખો અપના દિલ્હી આગ્રા દેખો ભાઈ..”

સોસાયટીની વચ્ચે બાયોસ્કોપ ગોઠવે. બાયોસ્કોપમાં ફરતે પાંચ કે છ નાનકડી ગોળ બારીઓ ઢાંકણાથી બંધ થયેલી રહેતી.

બાળકો આવતાં જાય ને બાયોસ્કોપની ફરતે એક એક બારી પાસે એક એક બાળક ગોઠવાતું જાય. બારીનાં બંધ ઢાંકણાં ખુલતા જાય. એક એક બારી પર એક એક ડોકું ગોઠવાતું જાય.

શો શરૂ થાય … “નિગાહ રખકે દેખો અપના દિલ્હી આગ્રા દેખો ભાઈ..” અંદર લાલ કિલ્લો, કુતુબ મિનાર, તાજમહાલ અને બીજાં દ્રશ્યો આવતાં જાય. આંખો પહોળી થતી જાય.

આનંદ ઊભરાતાં ડોકું હલે! ત્યારે સમજવાનું કે બે-ચાર મહિનાની ખુશી નાનકડા હ્રદયમાં સમાઈ ગઈ.

પાંચ પૈસાના એક સિક્કામાં સિનેમા જોયા જેટલા આનંદની ઝાંખી થઈ જાતી.

* * *  *

1 comment December 31, 2007


નમસ્કાર

“અનુભવિકા”: અતીતના સ્મરણોની યાત્રા.... ગુજરાતી ભાષામાં સંસ્મરણોનો પ્રથમ બ્લોગ .... .... .... .... ... ... .. .. .. .. .. .. .. હરીશ દવે ... અમદાવાદ

Categories

Recent Posts

Archives

Recent Comments

હરીશ દવે on અમદાવાદ, એએમટીએસ અને પાંચ પૈસા…
santhosh on 1962નું ભારત-ચીન યુદ્ધ (2…
હિમાંશુ કીકાણી on 1962નું ભારત-ચીન યુદ્ધ (2…
KANTILAL KARSHALA on 1962નું ભારત-ચીન યુદ્ધ (2…
jayesh on જે થાઓ બાપુ!

Blog Stats